>>คลับคนรัก Sung Yu Ri (ซุงยูริ ตาโต แก้มป่อง น่ารัก)<<

SidusHQ:

บายจ้า

Credit : http://www.soompi.com/forums/index.php?showtopic=846&st=3740

พอดูthousand years of love จบแล้ว รู้สึกว่ายังมีหลายๆสิ่งที่คนเขียนบทละครยังไม่ได้เฉลย เช่น
-ทำไมเจ้าหญิงจีงได้มารับรู้ถึงเนื้อหาของไดอารี่ที่จริงๆแล้วตัวเองยังไม่ได้เขียน?
-ทำไมแม่ของtatsuji ถึงอยากได้สร้อยคอขององค์หญิงมากนัก? ทั้งๆที่ในตอนจบ เจ้าหญิงก็สามารถกลับไปสู่ยุคอดีตเดิมขององค์หญิงได้โดยที่ไม่จำเป็นต้องใช้สร้อยคอนั้น
-ทำไมแม่ของtatsuji จึงไม่ต้องการให้องค์หญิงกลับไปสู่ยุคอดีตเดิมขององค์หญิง ถึงขนาดต้องส่งคนมาพยายามฆ่าองค์หญิงในตอนท้าย? และเหตุผลที่ว่าไม่ต้องการให้องค์หญิงได้กลับไปแต่งงานกับบรรพบุรุษของตระกูลฟูจิวาระก็ฟังไม่ขึ้น เพราะถ้าหากเป็นเช่นนั้นจริง แม่ของtatsujiก็น่าจะต้องกลัวว่าถ้าองค์หญิงไม่ได้กลับไปยังอดีต ตระกูลฟูจิวาระก็อาจจะไม่ได้เกิดขึ้นหรือมีอำนาจเหมือนในปัจจุบัน
-ในตอนที่องค์หญิงกระโดดลงมาจากหน้าผาเพื่อกลับสู่อดีต ทำไมพระเอกจึงต้องทำท่าเหมือนว่าจะกระโดดแต่แล้วก็ไม่กระโดด ปล่อยให้องค์หญิงกระโดดลงไปเพียงคนเดียว?
-ทำไมในฉากจบของเรื่องนี้ พระเอกจึงดูมั่นใจว่าจะไปหาองค์หญิงได้?
เรารู้สึกคาใจมาก จนต้องคิดหาคำตอบให้ตัวเอง เลยอยากมาแชร์กับผู้ชมท่านอื่นๆ ว่าคิดเห็นยังไง?
สำหรับเราเราพยามคิดหาคำตอบได้ว่า
1) เนื่องจากองค์หญิงสามารถที่จะรับรู้ถึงเนื้อหาในไดอารี่ที่ตัวเองยังไม่ได้เขียนได้ แสดงว่าต้องมีองค์หญิงอีกคนที่เคยเดินทางข้ามมายังอนาคตก่อนหน้าเจ้าหญิงองค์นี้ที่เราดูในละครจะข้ามมายังอนาคตซะอีก ซึ่งก็บ่งได้ว่ามีองค์หญิงแห่งปูเยโอจูหลายคนที่อาศัยอยู่ในโลกใบเดียวกัน แต่อยู่กันคนละมิติเวลา
2) เนื่องจากผู้คนรวมทั้งเหตุการณ์ที่ถูกบันทึกไว้ในไดอารี่ขององค์หญิงที่อยู่ในมิติเวลาที่ต่างกันนั้น มีลักษณะที่เหมือนกับเหตุการณืที่เกิดขึ้นกับองค์หญิงที่เราชม แสดงว่าเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในแต่ละมิติเวลานั้นน่าจะมีลักษณะที่เกิดขึ้นซ้ำๆกันไปเรื่อยๆ
3) เนื่องจากการเดินทางไปสู่อนาคตและกลับไปในอดึตนั้น องค์หญิงที่อยู่กันคนละห้วงเวลาไม่ได้มาเจอกัน (ไม่ได้มีองค์หญิงหลายคนที่อยู่ในมิติเวลาเดียวซ้ำซ้อนกัน) แสดงว่า การเดินทางข้ามกาลเวลานั้นถึงจะเดินทางไปสู่อนาคตหรืออดีต แต่ก็จะยังอยู่ในมิติเวลาของตัวเองเท่านั้น
4) เนื่องจากสร้อยคอขององค์หญิงเป็นสิ่งที่ถูกเขียนไว้ในไดอารี่ และยังอยู่ในรูปวาดขององค์หญิงซึ่งเป็นภรรยาของหนึ่งในบรรพบุรษของตระกูลฟูจิวาระ แต่กลับหายสาปสูญไป ทำให้แม่ของtutsuji ต้องการที่จะได้มันมา และเราคิดว่าในไดอารี่อาจจะเขียนไว้ว่าสร้อยคอเกี่ยวข้องกับการเดินทางกลับไปสู่อดีต ส่วนการที่แม่ของtatsuji ไม่ต้องการให้องค์หญิงกลับสู่อดีตเดิมได้นั้นก็อาจเป็นเพราะเธอน่าจะเป็นพวกชาตินิยมมากๆ ซึ่งไม่ต้องการให้สายเลือดของชาวเกาหลี เข้ามาปนเปื้อนในสายเลือดญี่ปุ่นของตระกูลเธอ และโดยเฉพาะสามีของเธอ(พ่อของtatsuji)ก็ยังแอบไปมีเมียน้อยเป็นผู้หญิงเกาหลีซึ่งเป็นแม่แท้ๆของtatsuji ก็ยิ่งทำให้เธอยิ่งเกลียดคนเกาหลีหนักเข้าไปอีก ซึ่งก็จะเห็นได้ว่าแม่ของtatsuji รู้สึกโกรธทุกครั้งเวลาที่tatsuji ไปยุ่งเกี่ยวกับสาวเกาหลี
5) การที่คังอินชุลไม่ได้กระโดดหน้าผาลงมาพร้อมกับองค์หญิงนั้น เราคิดว่าน่าจะเป็นเพราะคังอินชุลยังกลัวที่จะโดดลงจากหน้าผาซึ่งก็น่าจะเป็นปกติสำหรับคนเราที่ถ้าไม่บ้าหรือคิดจะฆ่าตัวตาย ก็คงไม่กล้ากระโดดลงหน้าผา และ คังอินชุลก็ยังไม่ได้เคยเดินทางข้ามเวลาแบบองค์หญิง ซึ่งในใจลึกๆเขาก็ยังกลัวว่าขีนกระโดดลงไปก็คงจะตกหน้าผาตาย แต่สิ่งนี้ก็กลับกลายเป็นโชคดีสำหรับคังอินชุล เพราะถ้าเขาเดินทางกลับไปสู่อดีตพร้อมกับองค์หญิง เขาก็คงจะถูกองค์ชายคิมยูซุกฆ่าตายแน่ๆ
6) จากเหตุผลทั้งหมดข้างต้น เราคิดว่าในฉากสุดท้าย ขณะที่คังอินชุลจ้องมองสร้อยคอซึ่งเป็นหนึ่งในสองสิ่งที่ข้ามกาลเวลามาสู่อนาคตแต่ไม่ได้กลับไปกับองค์หญิง(อีกสิ่งหนึ่งคือเสื้อผ้าขององค์หญิง) พร้อมกับคิดหาวิธีที่จะได้เจอกับองค์หญิงอีก เขาก็คิดได้ว่าเขาสามารถที่จะกลับไปสู่อดีตได้โดยการใส่สร้อยคอนั้นไว้ แล้วกระโดดลงไปที่หน้าผา เนื่องจากว่าในทุกๆวันก็จะมีองค์หญิงที่อยู่ในโลกใบเดียวกันแต่คนละมิติเวลากระโดดลงจากหน้าผานั้นเพื่อกลับไปสู่อดีตที่จากมา คังอินชุลก็สามารถที่เดินทางกลับไปด้วยโดยอาศัยสร้อยคอขององค์หญิงเป็นเครื่องนำทางไปสู่มิติเวลาและช่วงเวลาที่องค์หญิงที่เคยพบอยู่ และก็เดินทางไปตามหาองค์หญิงที่ญี่ปุ่นหรือดินแดนของวาในอดีตนั้น ซึ่งในที่สุดเราคิดว่า คังอินชุลก็ได้พบกับองค์หญิงอีกครั้ง และ แต่องค์หญิงคงจะไม่ได้บันทึกไว้ในไดอารี่ของเธอ ว่าเธอได้พบกับคังอินชุลอีกครั้ง เพราะหากเธอบันทึกมันเอาไว้ก็อาจจะทำให้คังอินชุลในอนาคตได้รับอันตรายได้และอาจจะไม่สามารถกลับมาสู่อดีตเพื่อมาพบเธอได้
หวังว่าจะมีคนที่ชอบละครเรื่องนี้ อาจจะโพสข้อความหรืออีเมล์มาแชร์ความคิดเห็นด้วยกันนะครับ โดย pwpmd@hotmail.com